اخْتِياراً وَبَسَطَها لِغَيْرِهِ احْتِقاراً ، فَأعْرَضَ عَنِ الدُّنْيا بِقَلْبِهِ و أماتَ ذِكْرَها عَنْ نَفْسِهِ ، وَأحَبَّ أنْ تَغيبَ زينَتُها عَنْ عَيْنِهِ ، لِكَيْلا يَتَّخِذَ مِنْها رِياشاً ، أوْ يَرْجُوَ فيها مُقاماً . بَلَّغَ عَنْ رَبِّه مُعْذِراً و نَصَحَ لِامَّتِهِ مُنْذِراً و دَعا إلَى الْجَنَّةِ مُبَشِّراً وَ خَوْفاً مِنَ النّارِ مُحَذِّراً . « 1 » رسول حق دنيا را حقير و كوچك شمرد و پستش دانست و نزد ديگران خوار نمود ، مىدانست كه خداوند با اختيار خود دنيا را از او دور كرد و به خاطر حقارتش آن را براى ديگران گشاده ساخت . پس او با قلبش از دنيا روى گرداند و يادش را از باطن خود ميراند و عاشق غايب شدن زينتش از مقابل خود بود ، تا از آن لباس آرايشى برنگيرد ، يا اقامت در آن را هوس ننمايد . در رساندن احكام از جانب خدا براى قطع عذر مردم كوشيد و براى مردم با ترساندن از عذاب خيرخواهى نمود و با مژده‌هايى كه داد ، به بهشت دعوت فرمود و با تهديدهايى كه كرد از آتش ترساند . دعوت كننده به حق و گواه بر خلق أرْسَلَهُ داعِياً إلَى الْحَقِّ ، وَشاهِداً عَلَى الْخَلْقِ ، فَبَلَّغَ رِسالاتِ رَبِّهِ غَيْرَ وانٍ وَلا مُقَصِّرٍ ، جَاهَدَ فِى اللّهِ أعْداءَهُ غَيْرَ واهِنٍ وَلا مُعذِّرٍ ، إمامُ مَنِ اتَّقى و بَصَرُ مَنِ اهْتَدى . « 2 » خداوند پيامبر را دعوت كنندهء به سوى حق و گواه بر خلق فرستاد . آن حضرت بدون سستى و كوتاهى تمام احكام پروردگارش را به مردم رساند و بدون ضعف و عذر تراشى با دشمنان خدا جنگيد . وى پيشواى اهل تقوا و ديدهء اهل هدايت بود .

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 108 . ( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 115 .